Rock Identifierการจัดแสดงและการจัดเก็บของสะสม
สรุปสาระสำคัญ
- เก็บแร่ธาตุที่แข็งกว่าและอ่อนกว่าแยกกันเพื่อไม่ให้ขูดขีดกันเอง
- เก็บหินที่ไวต่อแสงให้พ้นจากแสงแดดโดยตรง และรองรับหินที่เปราะบางด้วยวัสดุกันกระแทก
- ห้ามแยกตัวอย่างแร่ ออกจากฉลากระบุแหล่งที่พบโดยเด็ดขาด — ข้อมูลดังกล่าวไม่สามารถทดแทนได้
ป้องกันรอยขีดข่วน
ความเสียหายที่พบบ่อยที่สุดเกิดจากการกระทบกันเอง: แร่ที่มีความแข็ง เช่น ควอตซ์และโทแพซ จะขูดขีดแร่ที่อ่อนกว่า เช่น ฟลูออไรต์ แคลไซต์ และเซเลไนต์ เมื่อพวกมันเบียดเสียดกัน ควรเก็บตัวอย่างแยกกัน เช่น ในกล่องแบ่งช่อง ห่อด้วยกระดาษทิชชูไร้กรด หรือในโหลใส่พลอย แทนที่จะวางปนกันในลิ้นชักรวม และควรหาที่รองรับชิ้นส่วนที่มีน้ำหนักมาก เพื่อไม่ให้คริสตัลที่บอบบางต้องรับน้ำหนัก
แสง ความชื้น และอากาศ
แร่ธาตุบางชนิดจะสีซีดจางเมื่อโดนแสงแดด (อเมทิสต์, โรสควอตซ์, ฟลูออไรต์, เซเลสไทต์, หินย้อมสีหลายชนิด) ดังนั้นควรจัดแสดงให้ห่างจากหน้าต่าง แร่ชนิดอื่นจะทำปฏิกิริยากับสภาพแวดล้อม: ไพไรต์และซัลไฟด์บางชนิดจะค่อยๆ สลายตัวในอากาศชื้น, ฮาไลต์และเซเลไนต์จะเสียหายจากความชื้น และโอปอลอาจแตกร้าวได้หากแห้งเกินไป สภาพแวดล้อมที่แห้ง ปานกลาง และคงที่ เหมาะสำหรับคอลเลกชันส่วนใหญ่ มีเพียงไม่กี่ชิ้นที่ควรเก็บไว้ในกล่องขนาดเล็กที่ปิดสนิท
ป้ายกำกับเป็นส่วนหนึ่งของตัวอย่าง
แหล่งที่พบแร่ — จุดที่ค้นพบแร่ — เป็นส่วนสำคัญของมูลค่าทางวิทยาศาสตร์และมูลค่าสำหรับนักสะสม และข้อมูลนี้อาจสูญหายไปตลอดกาลได้ง่ายมาก ควรเก็บป้ายกำกับที่มีหมายเลขไว้กับแร่แต่ละชิ้นเพื่อบันทึกชื่อ แหล่งที่พบ และเวลา/สถานที่ที่คุณได้รับมา พร้อมทั้งจัดทำบัญชีรายชื่อที่ตรงกัน (ใช้สเปรดชีตแบบ��่ายๆ ก็ได้) ตัวอย่างแร่ที่สวยงามแต่ไม่มีข้อมูลจะมีมูลค่าเพียงเศษเสี้ยวของแร่ชนิดเดียวกันที่มีแหล่งที่มาที่ได้รับการบันทึกไว้
Download on the App Store กลับไปที่คลังข้อมูล
