Rock IdentifierRock Identifier
StartBiblioteka › Profile kamieni

Obsydian

Obsydian

Kluczowe wnioski

  • Obsydian to szkło wulkaniczne, а nie kryształ — nie ma żadnej struktury krystalicznej.
  • Jego ostry jak brzytwa przełam muszlowy i szklisty połysk są cechami diagnostycznymi.
  • Popularnymi imitacjami są szkło syntetyczne oraz czarny onyks.

Szkło wulkaniczne

Obsydian powstaje, gdy lawa kwaśna (felsytowa) stygnie tak szybko, że atomy nie zdążą ułożyć się w kryształy. W rezultacie powstaje naturalne szkliwo — technicznie rzecz biorąc mineraloid, poniewa�� nie posiada uporządkowanej struktury wymaganej od prawdziwego minerału. Zwykle jest smoliście czarny, ale może być również brązowy lub wykazywać plamy przypominające „płatki śniegu”, złocisty „połysk” bądź tęczową irydescencję wywołaną przez mikroskopijne inkluzje.

Jak go rozpoznać

Obsydian ma szklisty połysk i często jest półprzezroczysty na cienkich krawędziach, z gładkim, zakrzywionym przełamem muszlowym, który pozostawia niezwykle ostre krawędzie — na tyle ostre, że starożytni ludzie wyrabiali z niego ostrza. Jest umiarkowanie twardy (około 5–5,5) i w dotyku wydaje się ciepły i lekki w porównaniu z gęstą skałą. Szukaj tego połączenia szklistości, ostrych pęknięć przypominających muszle oraz braku jakichkolwiek kryształów czy ziarnistości.

Podobne minerały

Szkło przemysłowe (w tym „kamień rzeki złotego piasku” z miedzianymi błyskami oraz szkło butelkowe) budzi najwięcej wątpliwości — szkło wytworzone przez człowieka często ma szwy od formy, idealnie jednolity kolor lub uwięzione okrągłe pęcherzyki powietrza. Czarny onyks i dżet (czarny bursztyn) również mogą je przypominać, ale onyks to twardszy chalcedon wstęgowy, a dżet to lekki, ciepły materiał organiczny przypominający węgiel. Z rozbitym obsydianem należy obchodzić się ostrożnie; jego krawędzie łatwo przecinają skórę.

Pobierz w App Store Powrót do biblioteki